Back to Top
Τηλ. επικοινωνίας : 22210.62743 | Email: el.politias@cyta.gr
Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013


Εισαγωγή: Το δικόγραφο αυτό είναι αντίγραφο της αρ.174484/9468/2006 αγωγής μου στο ΠολΠρΑθ, η οποία επαναλήφθηκε (πιστά!) με την αρ. ΤΠ/264/2009 αγωγή στο ΠολΠρΝαυπλίου, επί της οποίας εξεδόθη η αρ.419/2010 θετική τελεσίδικη απόφαση (κι ακολούθησαν κι άλλες). Στην δική μου αγωγή εδόθη εξωδικαστική λύση, ήτοι ήρθη η Υποθήκη της οικίας μου από την ΑΤΕ, με αποζημίωσαν και πλήρωσαν τα δικαστικά μου έξοδα...κι έτσι όλα καλά (χωρίς φυσικά να  πληρώσω το δάνειο...)... Δείτε αποσπάσματα της αρ.419/2009 απόφασης του ΠολΠρΝαυπλίου στο τέλος του δικογράφου. 


ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΓΩΓΗ 

ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΥΠΟΘΗΚΗΣ
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΒΛΑΒΗ ΞΕΝΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (ΑΚ 299, 239
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΑΠΌ ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ (ΑΚ 914, 932)

Του……………… 
ΚΑΤΑ

1) Της Ανωνύμου Τραπεζικής εταιρείας «ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣΑ.Ε.», Νομίμως εκπροσωπουμένη, Με έδρα, Πανεπιστημίου (Ελ.Βενιζέλου) 23, Αθήναι
2) ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΤΗΣ «ΠΕΙΡΑΙΩΣ» ΑΕ

Νομικό Πλαίσιο και Ιστορικό της υπόθεσης:

Α) Νομικό Πλαίσιο:

Με το άρθρο 1 του νόμου  αρ. 4332/16-08-1929 (ΦΕΚ : αρ.φύλου 283/16-08-1929), κυρώθηκε η από 27-06-1929 σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Εθνικής Τραπέζης «περί συστάσεως και λειτουργίας της Αγροτικής Τράπεζας», οι όροι 1-38 της οποίας (σύμβασης) αποτελούν και το Καταστατικός της Αγροτικής Τράπεζας.
Το άρθρο 1 της παραπάνω συμβάσεως καθορίζει «την μορφή και τους σκοπούς ίδρυσης και λειτουργίας της Αγροτικής Τράπεζας», εν συντομία ως εξής :
Άρθρο 1. Ιδρύεται αυτόνομος τραπεζικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρος με έδρα την Αθήνα και υπό την επωνυμία «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος», σκοπόν έχων την ενάσκηση της αγροτικής πίστεως υφ όλας αυτής τας μορφάς, την ενίσχυσιν της συνεταιριστικής οργανώσεως και την βελτίωση των όρων διεξαγωγής των γεωργικών εν γένει εργασιών και συναφών συναλλαγών.
Άρθρο 2. Η Αγροτική Τράπεζα…θα παρέχη αμέριστον την ηθική και υλικών αυτής αρωγήν δια καταλλήλου χειρισμού της πίστεως προς εφαρμογήν του γεωργικού προγράμματος του Κράτους επί των τέλει της αναπτύξεως τη εθνικής παραγωγής.
Άρθρο 3. Η χορήγησις των δανείων γίνεται κατά τρόπον εξασφαλίζοντα την παραγωγικήν των κεφαλαίων διάθεσιν και την κανονική αυτών απόδωσιν.
Άρθρο 4. Η χορήγησις βοηθημάτων και οιαδήποτε άλλη περίθαλψις είναι εκτός του προορισμού της ΑΤΕ και απαγορεύεται απολύτως.

Άρθρο 5. Ειδικότεροι σκοποί της ΑΤΕ είναι ιδία  οι εξής :
 α`) Η παροχή δανείων εις τους γεωργικούς συνεταιρισμούς κυρίως, ή άλλους οργανισμούς εξυπηρετούντας την γεωργία και εις μεμονωμένους αγρότας των απαραιτήτων οικονομικών μέσων προς καλυτέραν διεξαγωγήν των γεωργικών επιχειρήσεων.
  ………………………..
Άρθρο 7. Δάνεια χορηγούμενα υπό της Τραπέζης :

1)     Τα υπό της  ΑΤΕ παρεχόμενα δάνεια είναι ιδία τα εξής :
Α) Δάνεια δια την τρέχουσαν καλλιέργειαν και δάνεια επ ενεχύρω γεωργικών προιόντων ή γεωργικών ειδών καταναλισκομένων δια της χρήσεως (βραχυπρόθεσμα).
……………………………..
Από τα παραπάνω είναι σαφέστατο ότι ο σκοπός της ίδρυσης της ΑΤΕ είναι η χορήγηση αγροτικών δανείων στους συνεταιρισμούς αγροτών και σε μεμονωμένους αγρότες, για την ενίσχυσης της αγροτικής παραγωγής και ότι απαγορεύεται απολύτως η χορήγηση δανείων εκτός του παραπάνω σκοπού και σε άλλους (εκτός των γεωργών) επαγγελματίες πολίτες.

Προς εξασφάλιση των γεωργικών απαιτήσεων της ΑΤΕ (προερχομένων από την χορήγηση των παραπάνω αγροτικών δανείων) και για την εξασφάλισή των παρεχομένων υπ αυτής αγροτικών δανείων, η παραπάνω ιδρυτική σύμβαση παρέχει στην ΑΤΕ ορισμένα «δικονομικά προνόμια», [σε σχέση με τις ανώνυμες εταιρείες (Ν.Δ. 1923 περί ανωνύμων εταιρειών και ειδικότερα σε σχέση με το Ν.Δ. της 17.7/13.8.1923 περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών, όπως τα άρθρα «περί ενεχύρου» αρ. 35,40-47, «περί υποθήκης» 48-65],
τα οποία είναι τα αρ.12-15, τα σχετικότερα με την παρούσα υπόθεση είναι εν συντομία τα εξής :

Άρθρο 8 παρ.1 : Η ΑΤΕ δι απάσας τας εξ οιασδήποτε αιτίας και εξ οιουδήποτε τίτλου γεωργικάς απαιτήσεις της, ως και δια τας εκ των άρθρων 23 και 23 και λοιπών διατάξεων του νόμου 602 (του 1914 περί Συνεταιρισμών) κέκτηται αυτοδικαίως και άνευ ειδικού συστατικού εγγράφου προνόμιον πρωτοπραξίας και δικαίωμα γεωργικού ενεχύρου μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως επί των κατωτέρω οριζομένων αντικειμένων λογιζομένων αυτοδικαίως υπεγγύων ταύτη, ήτοι :
……………………….
Άρθρο 8 παρ. 6 : Οι οφειλέται και συνυπόχρεοι βλάπτοντες, καταστρέφοντες, αναλίσκοντες, ή καθιστώντες άνευ αξίας ή υποκρύπτοντας, ή απαλλοτριούντες οπωσδήποτε τα υπό το ανωτέρω προνόμιον πρωτοπραξίας και δικαίωμα γεωργικού ενεχύρου τελούντα ίδια αυτών κινητά πράγματα καθόλου ή εν μέρει άνευ προηγουμένης εξόφλησης των προς την ΑΤΕ χρεών των….τιμωρούνται με φυλάκισην τουλάχιστον τριών μηνών.
Η τοιαύτη κατηγορία εκδικάζεται μετά ή άνευ οιασδήποτε προανακρίσεως την 1ην δικάσιμον του αρμοδίου δικαστηρίου μετά 20 ημέρες από της εγχειρήσεως της εγκλήσεως.
Με την αυτήν  ποινήν και υπο τας αυτάς ως αν προυποθέσεις τιμωρούνται και οι αγορασταί των ανωτέρω υπεγγύων τη ΑΤΕ αντικειμένων και ειδών, έχοντες την ιδία ποινικήν ευθύνην, δυναμένης της Τραπέζης να στραφή και μόνον εναντίον των. Την αυτήν ποινικήν ευθύνην έχουν και οι δια λογαριασμό άλλου ενεργούντες αγορασταί.

Άρθρο 12. H ATE δικαιούται οποτεδήποτε να εγγράφη υποθήκην επί ακινήτων των οφειλετών εκ γεωργικού δανείου και συνυποχρέων,  δυνάμει των δανειστικών πάσης φύσεως εγγράφων της,  ή του αποδεικτικού της απαιτήσεως,  προς ασφάλειαν των απαιτήσεών της –ως αύται καθορίζονται εν άρθρω 8 παρ.1 του καταστατικού της νόμου-.
Η εγγραφή της υποθήκης αυτής, ως και της συμβατικής τοιαύτης είναι απηλλαγμένη παντός τέλους, ή δικαιώματος.

Επειδή η εγγραφή υποθήκης επί ενός ακινήτου συνιστά στην ουσία ένα «ενισχυμένο ενέχυρο επί ακινήτου», ισχύουν και επί των υπεγγύων ενυπόθηκων ακινήτων οι διατάξεις του άρθρου 8 (περί δικαιώματος ενεχύρου) του παρόντος νόμου και ιδιαίτερα οι διατάξεις της παραγράφου  6 του άρθρου 8 του νόμου 4332/29, οι οποίες καθορίζουν τις ποινικές ευθύνες των οφειλετών, συνυποχρέων στην περίπτωση καταστροφής, ανάλωσης κλπ. των υπεγγύων (ενεχυριαζομένων) στην ΑΤΕ αντικειμένων, προ της εξόφλησης της οφειλής στην ΑΤΕ, καθώς και των αγοραστών αυτών.

Άρθρο 13. 1 : Η αναγκαστική εκτέλεσις επί ακινήτων των οφειλετών και συνυποχρέων προς την ΑΤΕ ενυπόθηκων ή μη αυτή, ενεργείται επί τη βάσει του δανειστικού εγγράφου ή οιουδήποτε άλλου εγγράφου αποδεικτικού της απαιτήσεως αυτού, αποτελούντων τίτλον εκτελεστόν άνευ οιασδήποτε περιαφής τύπου εκτελέσεως, άρχεται δε δι επιδόσεως επιταγής προς πληρωμήν…Η επιταγή άμα τη επιδόσει εγγράφεται, αιτήσει του επισπεύδοντος εις το βιβλίο των κατασχέσεων, κατατιθεμένου αντιγράφου της παρά των υποθηκοφύλακι, η δε τοιαύτη εγγραφή ισχύει ως αναγκαστική κατάσχεσις. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι διατάξεις των άρθρων 53-67 του ν.δ. 17 Ιουλίου 1923 περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών.

Από τα παραπάνω είναι σαφέστατο ότι τα δικονομικά προνόμια πρωτοπραξίας και δικαίωμα γεωργικού ενεχύρου εγγραφής (άρθρο 8) και προνομιακή εγγραφή υποθήκης επί ακινήτου των οφειλετών της (άρθρο 12), ισχύουν κατά τον νόμο 4332/1929 για την ασφάλεια ΜΟΝΟΝ χορηγηθέντων γεωργικών δανείων και για την ασφάλεια απαιτήσεων  της ΑΤΕ από χορηγηθέντα γεωργικά δάνεια, τα οποία δηλαδή έχουν χορηγηθεί σύμφωνα με τους σκοπούς ίδρυσης της ΑΤΕ (άρθρα 1) και τους συναφείς σκοπούς χορήγησης των αγροτικών αυτών δανείων (άρθρο 7).

Το έτος 1990

Στην συνέχεια όμως, με το άρθρο 26 του νόμου 1914/1990 (ΦΕΚ 178/17-12-1990) η Αγροτική Τράπεζα μετετράπη σε ανώνυμη εταιρεία, ως εξής :
Άρθρο 26 του ν.1914/1990 :
Παρ. 1: Η Αγροτική τράπεζα της Ελλάδος μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία από του χρόνου δημοσίευσης, σύμφωνα με τις κείμενες περί ανωνύμων εταιρειών διατάξεις, στο Δελτίο Ανωνύμων Εταιρειών της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, του νέου καταστατικού της, που θα καταρτισθεί απ αυτήν μέσα σε έξ (6) μήνες από την δημοσίευση του παρόντος νόμου, βάσει των διατάξεων περί ανωνύμων τραπεζικών εταιρειών και που θα εγκριθεί με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας.
……………………………………………………..
Παρ 4 :  Όλες οι ειδικές ρυθμίσει, που αφορούν την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος και αναφέρονται ιδίως στα προνόμιά της, ουσιαστικά και δικονομικά, στις απαλλαγές της, φορολογικές και άλλες, στους τίτλους απαιτήσεών της, στη διασφάλιση των απαιτήσεών της και γενικά στο πρόσωπο αυτής ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, διατηρούνται σε ισχύ και εφαρμόζονται αμετάβλητα στο πρόσωπο της Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ.

Με την παράγραφο 1  του άρθρου 26 του ν.1914/90 η Αγροτική Τράπεζα μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία, υπαγομένη υποχρεωτικά στις διατάξεις του νόμου 1923 «περί ανωνύμων εταιρειών» και ως προς την ισχύ των δικονομικών διατάξεων περί ενεχύρου, εγγραφή υποθήκης –όπως αναφέρθηκαν παραπάνω- ενώ με την  παράγραφο 4 του άρθρου 26 του ν.1914/90 (με εμφανή την αοριστία του), αυτή διατηρεί τα δικονομικά της προνόμια των άρθρων 8-15 του ν.4332/1929, για την εξασφάλιση πάντα των γεωργικών της απαιτήσεων  (καταστατικού νόμου ιδρύσεώς της ως κοινωφελούς τραπεζικού οργανισμού, ιδιότητα την οποία απώλεσε με την μετατροπή της σε «κερδοσκοπική» ανώνυμη εταιρεία).
Με την μετατροπή της ΑΤΕ σε ανώνυμη εταιρεία, αλλάζει κι ο μοναδικός και αποκλειστικός  σκοπός λειτουργίας της, ως κοινωφελούς τραπεζικού οργανισμού και χορηγού αγροτικών και μόνον δανείων προς τους γεωργούς για την ανάπτυξη των γεωργικών επιχειρήσεων και μετατρέπεται σε «κερδοσκοπική» ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, η οποία δύναται πλέον να χορηγεί δάνεια και για άλλους –εκτός της γεωργίας- σκοπούς (π.χ. στεγαστικά, καταναλωτικά) και σε άλλους-εκτός των γεωργών και γεωργικών συνεταιρισμών.
Για την εξασφάλιση των δανείων αυτών (εκτός των γεωργικών, όπως αυτά καθορίζονταν από τα άρθρα 1 παρ.5α`-στ` και άρθρο 7 του ν.4332/1929), η ΑΤΕ υποχρεωτικά μπορεί να κάνει χρήση των «ειδικών διατάξεων των ανωνύμων εταιρειών», όπως καθορίζονται στον νόμο του 1923 «περί ανωνύμων εταιρειών», και τα οποία καθορίζουν τις δικονομικές διατάξεις «περί ενεχύρου» (άρθρα 35,40-47) και «περί υποθήκης» (άρθρα 48-65).
Με την παρ.4 του άρθρου 26 του ν.1914/1990 όμως η ΑΤΕ, διατηρεί (αν και καταχρηστικά και αντιφατικά με την ιδιότητά της πλέον ως «ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας) τα δικονομικά της προνόμια των άρθρων 8-15 (ειδικότερα των άρθρων 8 & 12 που αφορούν την παρούσα υπόθεση) του νόμου 4332/29, αλλά ΜΟΝΟΝ για την ασφάλιση των γεωργικών δανείων της (όπως αυτά καθορίζονταν από τα άρθρα 1 παρ.5α`-στ` και άρθρο 7 του ν.4332/1929).
Η διατήρηση των παραπάνω δικονομικών  προνομίων της ΑΤΕ των άρθρων 8-15 του νόμου 4332/29 (παρόλο που δεν αναφέρονται ρητά στην παρ.4 του άρθρου 26 ν.1914/90)-έστω και για τα γεωργικά μόνον δάνειά της-νοθεύει τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τον νόμο των ίσων ευκαιριών μεταξύ ελευθέρως ανταγωνιζομένων ανωνύμων εταιρειών και αντίκειται ως εκ τούτου στις διατάξεις της ελεύθερης οικονομίας και του ελεύθερου ανταγωνισμού της Ευρωπαικής Ένωσης (βλ. παρακάτω).
 
Το έτος 1991

Στο ΦΕΚ αρ.2960/08-07-1991 δημοσιεύεται πράγματι το καινούριο καταστατικό της ΑΤΕ (σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 26 του ν.1914/1990) ως ανωνύμου πλέον εταιρείας, σύμφωνα με το οποίο:
«O Υπουργός Εμπορίου
Την 8 Ιουλίου 1991 καταχωρήθηκε στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της Υπηρεσίας μας και πήρε αριθμ.Μητρώου……….η Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία «Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος ΑΕ», καθώς επίσης και η με αριθμό 2043313.9929/0025/5.7.91 κοινή απόφαση των Υπουργών οικονομικών και Γεωργίας με την οποία εγκρίθηκε σύμφωνα με το άρθρο 26 του ν.1914/1990 το καταστατικό της ανωτέρω εταιρείας που καταρτίστηκε με την υπ αριθμ. 4956/14.6.1991 πράξη της Συμβολαιογράφου……».
Στο άρθρο 3 του νέου καταστατικού της αναφέρεται :
Σκοπός: Η εκτέλεση και παροχή για λογαριασμό της και για λογαριασμό τρίτων κάθε τραπεζικής εργασίας και υπηρεσίας που συμβάλει στον εκσυγχρονισμό στην ανάπτυξη της οικονομίας  και ιδιαίτερα του αγροτικού τομέα.
Οι ακόλουθες δραστηριότητες που απαριθμούνται ενδεικτικά και όχι περιοριστικά εμπίπτουν στον σκοπό της Τράπεζας.
Α) Η χορήγηση οποιασδήποτε φύσης και μορφής δανείων και πιστώσεων προς φυσικά (αγρότες ή μη) ή νομικά πρόσωπα (Συνεταιρισμούς, Εταιρείες κ.λ.π.) με εμπράγματη ή προσωπική ασφάλεια στον εσωτερικό ή εξωτερικό.
ΣΤ) Η σύναψη κάθε είδους δανείων ή άλλων συμβάσεων από το εσωτερικό ή το εξωτερικό και η έκδοση ομολογιακών δανείων.
Ι) Η ίδρυση και λειτουργία κάθε μορφής και σκοπού επιχειρήσεων και Εταιρειών, καθώς και η συμμετοχή σε ήδη λειτουργούσες

Στο παραπάνω καταστατικό ουδεμία μνεία γίνεται για διατήρηση των δικονομικών προνομίων της ΑΤΕ σύμφωνα με τον ν.4332/1929.

Το έτος 1992

Επακολούθησε ο νόμος 2076/192 «Ανάληψη και άσκηση δραστηριοτήτων τω πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες συναφείς διατάξεις», με το άρθρο 1 του οποίου ορίζεται, ότι σκοπός του είναι η ενσωμάτωση στην ελληνική τραπεζική νομοθεσία των διατάξεων της υπ αριθμ. 89/646/ΕΟΚ οδηγίας του Συμβουλίου των Ευρωπαικών Κοινοτήτων με τίτλο «για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και την τροποποίηση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, καθώς και η ρύθμιση συναφών θεμάτων». Οι εν λόγω οδηγίες κωδικοποιήθηκαν με την οδηγία 2000/12 ΕΚ.

Με το άρθρο 3 του άνω ν.2076/1992 ορίζεται ότι αυτός εφαρμόζεται σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, εξαιρούνται όμως από την εφαρμογή αυτού, πλήν των περιπτώσεων της παραγράφου 6 του αριθμ.27, α) Η Tράπεζα της Ελλάδος, β) το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, γ) το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων καθώς επίσης τα πιστωτικά ιδρύματα που εδρεύουν  και λειτουργούν σε άλλα Κράτη Μέλη των Ευρωπαικών Κοινοτήτων ……»
 Με τις διατάξεις των παραγράφων 8 & 9 του άρθρου 26 του ιδίου νόμου 2076/92 ορίστηκε ότι οι «διατάξεις νόμων που ρυθμίζουν θέματα καταστατικού των τραπεζών που έχουν έδρα την Ελλάδα καταργούνται.
Τα υφιστάμενα καταστατικά διατηρούν την ισχύ τους και μπορούν να τροποποιηθούν κατά τις διατάξεις περί ανωνύμων εταιρειών (παρ.8).
Η εφαρμογή των διατάξεων του ν.δ. 17/7/13-08-1923 επεκτείνεται αυτόματα στις τράπεζες αφότου δοθεί η άδεια της Τράπεζας, για την λειτουργία τους (παρ.9)».
Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι ειδικά για την διάταξη της παραγράφου 8 του άρθρου 26 του ν.2076/92 ορίζεται ότι τα καταστατικά όλων των τραπεζών υπάγονται στην ίδια νομοθεσία περί ανωνύμων εταιρειών, πράγμα που συμβαδίζει με το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού ΚΑΙ ότι το άρθρο 26 του ν. 1914/1990 καταργείται.

Το έτος 2000

Προφανώς για τον λόγο αυτό-της αντίθεσης με τον ελεύθερο ανταγωνισμό που απαιτεί η Ευρωπαική Ένωση μεταξύ των ανωνύμων εταιρειών, με το άρθρο 20 παρ.2 του νόμου αρ.2844/2000 (ΦΕΚ 220/12-10-2000) «καταργούνται από την έναρξη της ισχύος του παρόντος νόμου οι διατάξεις του άρθρου 8 του Ν.4332/1929 και οι διατάξεις του Ν.Δ.572/1948…..».
Είναι πλέον σαφές ότι με το άρθρο με το άρθρο 20 παρ.2 του νόμου αρ.2844/2000 καταργούνται ΟΛΑ τα δικονομικά προνόμια της ΑΤΕ που ίσχυαν με τα άρθρα 8-15 του ν.4332/29, διότι όλα τα επόμενο του άρθρου 8 άρθρα (9-15 του ν.4332/29) ορίζουν δικονομικές ενέργειες που αφορούν γεωργικές απαιτήσεις της ΑΤΕ, από γεωργικά δάνεια που έχουν χορηγηθεί για σκοπούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 8 (του ν.4332/29).
Εφόσον λοιπόν καταργούνται όλες οι διατάξεις του άρθρου  8 του ν.4332/29-με την παρ.2 του άρθροy 20 του ν.2844/2000- καταργούνται ουσιαστικά και τα λοιπά συναφή άρθρα 9-15 του ν.4332/29 που καθόριζαν τα δικονομικά προνόμια της ΑΤΕ επί των γεωργικών της απαιτήσεων.
Η κατάργηση των δικονομικών προνομίων της Αγροτικής και για τα αγροτικά και μη-αγροτικά δάνεια –και συνεπώς η εναρμόνιση της Ελληνικής νομοθεσίας με το Ευρωπαικό δίκαιο-επιβεβαιώθηκε από τα αρ. πρωτ. D 3970/08-03-06 εγγράφου και το αρ.πρωτ. D7635/02-05-06 έγγραφο της Ευρωπαικής επιτροπής στον ενάγοντα, ως απάντηση σε σχετικό ερώτημα του τελευταίου σε αυτή.

Συμπερασματικά, η ΑΤΕ δεν κατέχει πλέον κανένα από τα δικονομικά προνόμια που της παρέσχε ο νόμος 4332/29 και τα οποία ίσχυαν για την εξασφάλιση των γεωργικών της απαιτήσεων και μόνο, ενώ δικονομικά προνόμια για απαιτήσεις της ΑΤΕ που προέρχονται από χορηγηθέντα δάνεια για άλλους-εκτός της γεωργίας- από το 1990 (μετά την μετατροπή της σε ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με τον άρθρο 26 του ν.1914/90) δεν ίσχυαν ποτέ (και δεν μπορούσαν να ισχύουν), ούτε ισχύουν βέβαια τα παραπάνω δικονομικά προνόμια του ν.4332/29.
Επομένως μετά το 1990 (μετά την ισχύ του άρθρου 26 του ν.1914/90) ισχύουν και για την ΑΤΕ οι δικονομικές διατάξεις των  «ειδικών διατάξεων περί ανωνύμων εταιρειών του 1923», σχετικά με τις δικονομικές διαδικασίες «ενεχύρου» και «υποθήκης», όπως προσδιορίστηκαν παραπάνω.

Το έτος 2001

Στο ΦΕΚ αρ.167/10-01-2001 δημοσιεύεται η Εισαγωγή της εταιρείας «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ» στην Κύρια Αγορά του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών

Συμπερασματικά Σύμφωνα με τα παραπάνω :
Η εφαρμογή των δικονομικών προνομίων του ν.4332/1929 της ΑΤΕ για την εγγραφή υποθήκης και εκτέλεσης για την ασφάλιση και εξασφάλιση των απαιτήσεών της από γεωργικά δάνεια καθώς και το άρθρο 26 παρ.4 του ν.1914/1990 που τα διατήρησε, καταργήθηκαν επειδή αντίκεινται α) στο πρωτογενές και παράγωγο κοινοτικό δίκαιο, ήτοι των οδηγιών αρ.89/646/ΕΟΚ και 77/780/ΕΟΚ-που κωδικοποιήθηκαν με την οδηγία 2000/12 ΕΚ- όπως αυτές περιλαμβάνονται στο άρθρο 1 του ν.2076/1992, β) στις παρ. 8 & 9 του άρθρου 26 του ν. 2076/1992, και  4) στο άρθρο 20 παρ.2 του ν. αρ.2844/2000.
Εάν όμως ήθελε κριθεί ότι τα παραπάνω δικονομικά προνόμια του ν.4332/1929 της ΑΤΕ δεν έχουν καταργηθεί με τους προμνημονευθέντες νόμους, αυτά έχουν καταργηθεί επειδή αντίκεινται σε κάθε περίπτωση :  1) στα άρθρα 4 παρ.1 και 20 παρ.1, 26 παρ.3, 87 παρ.2, και 93 παρ.4 του Συντάγματος, 2) στο άρθρο 6 ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 και του πρόσθετου αυτής πρωτοκόλλου, καθώς και 3) στα άρθρα 2,3,5, και 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, που κυρώθηκε με το άρθρο 1 του ν.2462/1997, 3)

Όσον αφορά όμως τα μη-γεωργικά δάνεια της ΑΤΕ, τα οποία χορηγεί από την μετατροπή της Ανώνυμη Τραπεζική εταιρεία με το άρθρο 26 παρ.4 του ν.1914/1990  και σύμφωνα με το νέο της καταστατικό δημοσιευθέν στο ΦΕΚ αρ.2960/08-07-1991, τα παραπάνω δικονομικά της προνόμια ΔΕΝ ισχύουν σε κάθε περίπτωση και ο παραπάνω νομικός προβληματισμός δεν υφίσταται.
(ΑΠ 199/2006 Ζ` Τμήμα).

Ι) Ηθική Βλάβη 


Ηθική βλάβη είναι η προξενούμενη στα έννομα άυλα αγαθά, ή στον συναισθηματικό κόσμο του αδικηθέντος, αντιδιαστελλομένη από την περιουσιακή ζημία. Ακόμη η κάθε προσβολή προσώπου στα μη περιουσιακά του αγαθά (ζωή, τιμή, υγεία, ελευθερία). Ηθική βλάβη είναι η μη αποτιμητή σε χρήμα ζημία, την οποία υφίσταται το πρόσωπο από την προσβολή των μη-περιουσιακών αγαθών του, που απορρέουν από την σωματική, ψυχική, συναισθηματική ή κοινωνική ατομικότητα του προσώπου και η εκ της προσβολής αυτής προκληθείσα σωματική και ψυχική κακοδιάθεση, η διατάραξη της πνευματικής και σωματικής ευεξίας και γενικότερα η ελάττωση της απόλαυσης και της χαράς της ζωής (Εφ. Κακ. Ναυπ.11γ/2003 Πραξ Λογ ΠΔ 2003 σελ.324). Τέτοιες περιπτώσεις είναι οι οριζόμενες από τα άρθρα α)57,58,59,60,932 και 1453 του ΑΚ, β) 540 ΚΠΔ και γ) 6 παρ.3 του Συντάγματος του 1975 (Γ.Μπαλής «Ενοχικό Δίκαιο» εκδ.Β` σελ.86 επ.).

Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης δικαιούται ο αδικηθείς του οποίου οι αξιώσεις κρίνονται κατά τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 ΑΚ, όπου ορίζονται τα εξής : «Όποιος ζημίωσε άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει (άρθρο 914 ΑΚ), «σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής, ή της αγνείας, ή στερήθηκε την ελευθερία του. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική αυτή ικανοποίηση μπορεί να επιδικασθεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης (άρθρο 932 ΑΚ)» (ΑΠ 2005/2003 Πραξ Λογ ΠΔ 2003 σελ.532, ΑΠ 102/1992 Ελλ. Δικ.33 σελ 1352, ΝοΒ 40 σελ. 748).

Η ηθική βλάβη που υπέστην από τις παραπάνω ενέργειες και παραλείψεις της εναγομένης, συνίσταται στα εξής:
1) Η εγγραφή υποθήκης της οικίας μου με τον παραπάνω παράνομο τρόπο από την εναγομένη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την παραπάνω μείωση της περιουσιακής μου κατάστασης, ίσης με ….. ευρώ, μου προκάλεσε, ως είναι φυσικό μεγάλη στενοχωρία, άγχος, αβεβαιότητα, από  παραπάνω μείωση της περιουσιακής μου κατάστασης και φυσικά άγχος και φόβο αναλογιζόμενος τις ψυχοβόρες, μακροχρόνιες και πολυέξοδες δικαστικές διαδικασίες που υποχρεώνομαι πλέον να διέλθω για την εξάλειψη της παραπάνω παραπάνω επιιβληθείσης υποθήκης (αμφισβήτησης της κυριότητας) της οικίας μου, ιδιαίτερα εμπλεκόμενος
σε ένα ατέρμονα δικαστικό αγώνα εναντίον της πανίσχυρης νομικής υπηρεσίας ενός τραπεζικού κολοσσού, όπως είναι η εναγομένη,  η οποία δεν φείδεται χρόνου κι εξόδων για τις οποιεσδήποτε δικαστικές διαδικασίες.

Για την αποκατάσταση της ηθικής μου αυτής βλάβης που προκλήθηκε από την  παραπάνω αδικοπρακτική ενέργεια της εναγομένης, θα πρέπει αυτή να μου καταβάλει εύλογη χρηματική ικανοποίηση.

2) Την παραπάνω ηθική μου βλάβη, χειροτέρευσε και το γεγονός ότι η παραπάνω παράνομη εγγαφή υποθήκης της οικίας μου από την εναγομένη είχε ως αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή πράγματι η πώλησής της -παρόλο πουν είχα βρεί αγοραστή και είχαμε συμφωνήσει σε όλα.
Είναι προφανές ότι η παραπάνω κατάσχεση και η έκδοση προγράμματος πλειστηριασμού θα είχαν απολύτως αποφευχθεί εάν δεν είχε γίνει η παραπάνω παράνομη εγγραφή υποθήκης της οικίας μου, η οποία (υποθήκη) ήταν ο μόνος κι αποκλειστικά αποτρεπτικός παράγοντας μη-πώλησης της οικίας μου και συνεπώς της αδυναμίας μου να εξοφλήσω τους παραπάνω δανειστές μου, καθόσον την συγκεκριμένη περίοδο-από την συνδρομή πολλών δυσμενών συνθηκών- δεν μπορούσα να εξασφαλίσω από άλλη πηγή τα οφειλόμενα χρήματα προς εξόφληση των παραπάνω δανειστών μου, ούτε είχα τον χρόνο, αλλά και την προσφορά αγοράς άλλου ακινήτου μου.

Η παραπάνω κατάσχεση και η έκδοση προγράμματος πλειστηριασμού προκάλεσε τεράστιο πλήγμα της τιμής μου και αξιοπρέπειας ως ατόμου, αλλά και του κύρους μου ως επιστήμονα ιατρού στην μικρή κοινωνία του χωριού μου  και στις συνειδήσεις των συγχωριανών μου, συμμαθητών μου και παιδικών μου φίλων, οι οποίοι έκπληκτοι ενημερώθηκαν ότι η οικία μου εκπληστηριάζεται, χωρίς βέβαια να γνωρίζουν τους ηθικούς λόγους που με οδήγησαν στην δυσμενή αυτή οικονομική κατάσταση και συνεπώς συνεπέραναν δικαιολογημένα –εκ της αγνοίας των-ότι η  δυσμενή αυτή οικονομική κατάσταση οφείλονταν είτε σε καταχρήσεις μου, είτε σε επαγγελματική μου αποτυχία.
Ο παραπάνω τραυματισμός της τιμής μου ως προσώπου κι επαγγελματία με την ευρέα γνωστοποίηση (δημοσίευση)  του εκδοθέντος προγράμματος πλειστηριασμού-και ιδιαίτερα η προφανής σκέψη των συγχωριανών μου ότι η  δυσμενή αυτή οικονομική κατάσταση οφείλονταν σε επαγγελματική μου αποτυχία με πλήγωσε ανεπανόρθωτα.
Επειδή η παραπάνω ηθική μου βλάβη που εκφράστηκε ως πλήξη της τιμής μου ως προσώπου κι ως επαγγελματία για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούμαι χρηματική ικανοποίηση ευλόγου ποσού.

3) Η παράνομη εγγραφή υποθήκης στην οικία μου από τις ΑΤΕ και ΕΤΕ έγινε στο υποθηκοφυλάκειο…., όπου τόσο η Υποθηκοφύλακας, όσο και οι εργαζόμενοι (ες) εκεί υπάλληλοι, είναι γνωστοί μου, παλιοί συμμαθητές μου, ή παιδιά παλιών συμμαθητών μου, οι οποίοι φυσικά έμαθαν ότι η οικία μου υποθηκεύθη από την ΑΤΕ λόγω μη-εξοφλήσεως απαιτήσεως μου σε αυτήν ύψους….., γεγονός φυσικά που είναι ψευδές για τους λόγους που προανέφερα, ήτοι ούτε το οφειλόμενο ποσόν ανέρχεται στα…..ευρώ, ούτε το δάνειό μου έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο, ώστε να νομιμοποιείται αναγκαστική-δικαστική εγγραφή υποθήκης, με αποτέλεσμα να γίνει ευρέως γνωστό –από διάδοση από στόματος σε στόμα-σε όλο το χωριό μου, ότι είμαι ένας αφερέγγυος δανειολήπτης, του οποίου η ΑΤΕ υποθήκευσε την πατρική του οικία, όχι για ασφάλιση δανείου, αλλά για την ασφάλιση ανικανοποίητης απαίτησής της από εμένα, διαδόσεις που είναι άκρως δυσφημιστικές και τραυματικές της τιμής και αξιοπρέπειας, ως ατόμου κι επαγγελματία στις συνειδήσεις ανθρώπων που έχω μεγαλώσει μαζί των και γι αυτό η γνώμη των για μένα, έχει μοναδική και τεραστία ηθική σημασία για μένα.
Είναι προφανές ότι οι συγχωριανοί μου ΔΕΝ ήξεραν βέβαια ότι η παραπάνω εγγραφή υποθήκης της οικίας μου από την εναγομένη, είναι άκυρη και παράνομη, όχι μόνο δικονομικά, αλλά και ουσιαστικά, λόγω της μη-ύπαρξης της προβαλλομένης από την τελευταίας οφειλής μου  των…., και της ανυπαρκτότητας του ληξιπροθέσμου της οφειλής μου.
Αντίθετα στις συνειδήσεις των συγχωριανών μου έχει εγγραφεί η πεποίθηση ότι η παραπάνω υποθήκη επεβλήθη αναγκαστικά, ήτοι δικαστικά, λόγω του ανεξόφλητου χρέους μου στην εναγομένη, ύψους  4.982,67 ευρώ, γεγονός που όπως προείπα δεν είναι αληθές.

Για την αποκατάσταση της ηθικής  μου βλάβης (της προσβολή της τιμής κι αξιοπρέπειας ως ατόμου και επιστήμονος) που προκλήθηκε με τις παραπάνω αδικοπρακτικές ενέργειες της εναγομένης, δικαιούμαι χρηματικής ικανοποίησης ευλόγου ποσού, το οποίο θα κριθεί αφενός από το μέγεθος της ηθικής μου βλάβης ως ατόμου του οποίου το ηθικό κύρος στην κοινωνία ως επαγγελματία αλλά κι ως ατόμου είναι αναγκαία προυπόθεση όχι μόνο για την επαγγελματική του επιτυχία.

4) Η παράνομη εγγραφή υποθήκης επί της οικίας μου από την ΑΤΕ με την εφαρμογή του άρθρου 12 του ν.4332/29, έγινε βεβαίως εν αγνοία μου, χωρίς αποδεικτική δικαστική διαδικασία, ερήμην εμού,  με βάση μόνο την άκυρη και ανύπαρκτη «δανειακή σύμβαση» αρ.5/2001 της ΑΤΕ-όπως ακριβώς προβλέπει το άρθρο 12 του ν.4332/29- κατά παράβαση της βασικής αρχής της απόδοσης δικαίου και γι αυτό συνιστά παράβαση του βασικού μου δικαιώματος για μια Δίκαιη Δίκη και παράβαση των Συνταγματικών άρθρων :  Συντ. 1 παρ.2&3,  4 παρ.1&2,  20, 25 παρ.1-4,  26 παρ.3,  28 παρ.1,  93 παρ.4,  και των  άρθρων της «Παγκόσμιας Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» του ΟΗΕ, 1948 : 8, 10, 28, 29 και άρθρο 6-7 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών -ΕΣΔΑ(Ρώμη 04-11-1950), η οποία αποτελεί εσωτερικό δίκαιο υπερνομοθετικής ισχύος κατ άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος.
Για την ηθική βλάβη που υπέστην από τις προεκτεθείσες ενέργειες της εναγομένης, που είχαν ως αποτέλεσμα την παραβίαση των παραπάνω ανθρωπίνων δικαιωμάτων μου σε δίκαιη δίκη σε μια ευνομούμενη δικαιακά και πολιτισμικά χώρα, δικαιούμαι χρηματική ικανοποίηση ευλόγου ποσού.

5) Aπό τα εκτενώς προεκτεθέντα στο μέρος της παρούσης αγωγής υπό τον τίτλο «Νομικό Πλαίσιο», είναι προφανές ότι οι δύο όροι της δανειακής σύμβασης…. (που αφορούν την δήθεν ισχύ των δικονομικών προνομίων του άρθρου 12 του ν.4332/29 και στην σύμβαση αυτή)  είναι άκυροι και παράνομοι, υπό την έννοια ότι είναι αυτοί είναι αποτέλεσμα  απάτης (ΠΚ 386) της ΑΤΕ εναντίον μου, δια της οποίας η τελευταία εκμεταλλεύτηκε την δεδικαιολογημένη άγνοιά μου (ΑΚ 140-142 «περί καταρτίσεως δικαιοπραξίας από ουσιώδη πλάνη») περί του νομικού πλαισίου που διέπει την λειτουργία της ΑΤΕ και την οικονομική μου ανάγκη της χρονικής εκείνης περιόδου και με εξώθησε σε αποδοχή (υπογραφή) των παραπάνω όρων, οι οποίοι φυσικά ΔΕΝ ισχύουν εφόσον –σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στο μέρος της παρούσης αγωγής υπό τον τίτλο «Νομικό Πλαίσιο»- τα δικονομικά προνόμια του άρθρου 8 του ν.4332/29 δεν ισχύουν πλέον από την ισχύ του ν.1914/1990, για την ασφάλεια όλων των χορηγουμένων δανείων από την ΑΤΕ (γεωργικά και μη), σε κάθε δε περίπτωση ΔΕΝ ισχύουν για την ασφάλεια όλων των μη-αγροτικών δανείων από την ΑΤΕ και ειδικότερα για την ασφάλεια των προσωπικών-καταναλωτικών δανείων, όπως ήταν το δικό μου, που αναφέρονταν στην σύμβαση 5/2001.
Η αθέμιτη και δολία αποσιώπηση του πραγματικά ισχύοντος νομικού πλαισίου ως προς την ισχύ των «δικονομικών προνομίων» της εναγομένης από την τελευταία, προκάλεσε την οικονομική μου ζημία-όπως αυτή προσδιορίστηκε στον προαναφερόμενο λόγο αρ.1- και συνιστά τον ορισμός της τελέσεως του εγκλήματος της απάτης (ΠΚ 386) από την εναγομένη εναντίον μου.

Η αυτό-διαπίστωση και αυτό-συνειδησία του εξευτελισμού της τιμής μου κι αξιοπρέπειάς μου από την εξαπάτησή μου αυτή από την ΑΤΕ, στα μάτια των υπαλλήλων της, των Διευθυντών της, των Νομικών Συμβούλων της κλπ. που είχαν συμμετάσχει στην σύνταξη της παραπάνω απατηλής σύμβασης, οι οποίοι σίγουρα γελούσαν ειρωνικά και απαξιωτικά για το επίπεδο της-κατ αυτούς-χαμηλής μου νοημοσύνης και αμάθειας και για την «ικανότητά» των να με εξαπατήσουν, μου προκάλεσε και μου προκαλεί ακόμα και σήμερα και μέχρι την τιμωρία των εναγομένων τραπεζών, άφατη ηθική βλάβη.
 Η παραπάνω απατηλή όσο και αλαζονική συμπεριφορά της ΑΤΕ απέναντί μου, παραβίασε το σημαντικότερο ανθρώπινο δικαίωμά μου, ήτοι την ελευθερία μου, εφόσον οριοθέτησε τα δικά της όρια ελευθερίας, μέσα στα αντίστοιχα δικά μου, τα οποία οριοθετούνται από το δικαίωμά μου στην  ακεραιότητα της τιμής μου, της αξιοπρέπειάς μου, δικαιώματα τα οποία παραβιάσθηκαν βίαια και παράνομα από την ΑΤΕ με τις παραπάνω απατηλές πράξεις της και παραλείψεις της εναντίον μου, προκαλώντας μου αντίστοιχη ηθική βλάβη για την ικανοποίηση της οποίας δικαιούμαι χρηματική αποζημίωση ευλόγου ποσού.

6) Ταυτόχρονα η ηθική βλάβη που ήδη έχω υποστεί από τις αμοραλιστικές και προσβάλουσες τα χρηστά ήθη ενέργειες (παράβαση των άρθρων ΚΠολΔ 116 & ΑΚ 178) της ΑΤΕ αποτελούν και μια μεγάλη ηθική βλάβη του κοινού περί δικαίου και νομικής ηθικής των πολιτών, ιδιαίτερα των συγχωριανών μου και ευθεία προσβολή των χρηστών ηθών και της καλής πίστης, αρχές οι οποίες πρέπει να διέπουν και τις δικαστικές διαφορές των πολιτών, όταν οι τελευταίοι θα διαπιστώσουν ότι οι παραπάνω παραβατικές των χρηστών ηθών αμοραλιστικές μέθοδοι της ΑΤΕ, μείνουν χωρίς δικαστική (νόμιμη) τιμωρία.
Για την ηθική βλάβη συνεπώς που υπέστην και υφίσταμαι από τις παραπάνω πράξεις της εναγομένης δικαιούμαι χρηματικής ικανοποίησης ευλόγου ποσού.

7) Είναι βέβαιο ότι εάν η εναγομένη κατέφευγε ως όφειλε νόμιμα στο δικαστήριο αιτουμένη την εγγραφή υποθήκης στην παραπάνω οικία μου και για το παραπάνω οφειλόμενο ποσόν (ανεξάρτητα από το νομικό βάσιμο της αιτήσεώς της αυτής), το δικαστήριο με κανένα τρόπο δεν θα συνναινούσε να εγγραφεί υποθήκη στην συγκεκριμένη οικία μου, διότι με τον τρόπο αυτό (το δικαστήριο) θα συνεργούσε σε «καταχρηστική άσκηση δικαιώματος» (*)  από την εναγομένη τράπεζα εις βάρος μου (Σύντ.25 παρ.3, ΚΠολΔ 116, ΑΚ 281, ΑΚ 178), ενώ δεν θα συνέτρεχε η περίπτωση αυτή (της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος) εάν η εναγομένη αιτείτο από το δικαστήριο την εγγραφή υποθήκης ενός άλλου εκ των ακινήτων μου (**) με μικρότερη ηθική και οικονομική αξία –πλησιεστέρα προς το διεκδικούμενο από την τελευταία ποσόν των  4.982,67 ευρώ.
(**) την ύπαρξη των οποίων απόλυτα γνωρίζει η εναγομένη, εφόσον αυτά είναι εγγεγραμμένα στο υποθηκοφυλάκειο…, όπου κι ενεγράφη η υποθήκη στην οικία μου

Όμως η εναγομένη επειδή ακριβώς ήξερε ότι δεν θα μπορούσε ενώπιον του δικαστηρίου να επιτύχει εγγραφή υποθήκης στην παραπάνω οικία μου και για το παραπάνω ποσόν, αλλά και με τους παραπάνω όρους της… σύμβασης (σύμφωνα με την οποία το εκταμιευμένο ποσό δεν είναι 3000 ευρώ, το επιτόκιο δανεισμού είναι 0% και συνεπώς το παραπάνω συνολικό οφειλόμενο ποσόν των….. ευρώ ουδόλως προκύπτει, ενώ το δάνειο δεν είναι κάν ληξιπρόθεσμο), κατέφυγε στην παράνομη κι αυθαίρετη εγγραφή υποθήκης της οικίας μου παρακάμπτοντας την νόμιμη οδό της προσφυγής στην δικαιοσύνη και ενεργώντας ως δικαστής και διάδικος προχώρησε η ίδια στην εγγραφή υποθήκης, καταργώντας κάθε έννοια νομιμότητας και δημοκρατίας, μόνο και μόνο για να με αναγκάσει να αποδεχθώ το παραπάνω συνολικό –αλλά ανύπαρκτο- ποσόν των…. ευρώ ως πράγματι οφειλόμενο προς αυτήν.

Για την ηθική βλάβη συνεπώς που υπέστην και υφίσταμαι από την παραπάνω τεκμηριωμένη παράνομη υποθήκευση της οικίας μου, κατά παράβαση από την ΑΤΕ βασικών Συνταγματικών δικαιωμάτων μου (σχετικά άρθρα  ΑΚ 281, Συντ. 25 παρ.3, ΚΠολΔ 116), δικαιούμαι χρηματικής ικανοποίησης ευλόγου ποσού.

(*) Νομικό Πλαίσιο της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος:

i) Από τον συνδυασμό των άρθρων 25 παρ.3 του Συντάγματος (το οποίο ορίζει ότι :«η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται»), του άρθρου 116 του ΚΠολΔ («περί καλόπιστης διεξαγωγής της δίκης») και του άρθρου 281 του ΑΚ (το οποίο ορίζει ότι: «Η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος»), προκύπτει ότι η τελευταία διάταξη εφαρμόζεται σε κάθε δικαίωμα που απορρέει από διατάξεις του δικονομικού δικαίου και μάλιστα στην αναγκαστική εκτέλεση, όταν αυτή επισπεύδεται κατά τρόπο αντίθετο προς την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, συνιστά  καταφανή παράβαση των χρηστών ηθών και της καλής πίστης, που αποτελούν αντικειμενικά  κριτήρια του άρθρο αυτού (Ολ.Α.Π.488/84 Αρχ.Ν.ΛΕ` 360, Α.Π.431/81, ΝοΒ 30.413).
Έτσι, αν συντρέχουν περιστατικά από τα οποία με βάση τους κανόνες της καλής πίστεως και των χρηστών ηθών που επιβάλουν οι ως άνω διατάξεις, υπάρχει αντίθεση προς τα διαγραφόμενα αντικειμενικά κριτήρια, τότε η άσκηση του δικαιώματος είναι καταχρηστική και η
παραπάνω εγγραφή υποθήκης είναι αυτοδίκαια άκυρη.
Επίσης οι παραπάνω πράξεις της ΑΤΕ συνιστούν και παράβαση του άρθρου 116 ΚΠολΔ («περί καλόπιστης διεξαγωγής της δίκης»), η παράβαση του οποίου συνιστά το ποινικό αδίκημα της «(απόπειρας) απάτης της δικαιοσύνης στο αστικό δικαστήριο» (ΑΠ 1310/1989 & ΑΠ 1400/1989 ) και παράβαση του άρθρου ΑΚ 178, σύμφωνα με το οποίο: «Δικαιοπραξία που αντιβαίνει στα χρηστά ήθη είναι άκυρη».

Επειδή η παρούσα αγωγή μου είναι νόμιμος, βάσιμος και αληθής και αρμοδίως φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, όντος καθ ύλην και κατά τόπον αρμοδίου και δια την απόδειξη της οποίας επικαλούμαι έγγραφα και μαρτυρίες και όσα επιπλέον κατά την συζήτηση προστεθησόμενα, επι τη ρητή επιφυλάξει παντός νομίμου δικαιώματός μου                  

ΖΗΤΩ

1) Να γίνει δεκτή, ως αληθής και βάσιμος η παρούσα αγωγή μου.
2) Να υποχρεωθεί η ΑΤΕ  να μου καταβάλει το ποσόν των…. ευρώ ως αποζημίωση περιουσιακής βλάβης  που υπέστην από τις παραπάνω παράνομες και υπαίτιες πράξεις των και παραλείψεις των (για τον λόγο που αναφέρεται στο κεφάλαιο της παρούσας αγωγής αρ.Ι, με τίτλο: «Οικονομική Ζημία»), καθώς και…..ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση ηθικής βλάβης (για τους λόγους 1-7 που αναφέρονται στο κεφάλαιο της παρούσας αγωγής αρ.ΙΙ, με τίτλο: «Ηθική Βλάβη»),  νομιμότοκα απά την ημέρα εγγραφής υποθήκης της οικίας μου, ήτοι από την 23-03-05, ή άλλως από της επιδόσεως της παρούσης αγωγής μου (ΑΚ 914, 932).
Να κηρυχθή προσωρινώς εκτελεστή η εκδηθοσομένη απόφαση.
Να αναγνωριστεί η ακυρότητα των όρων….της σύμβασης…. και συνεπεία αυτού και η ακυρότητα της εγγραφής υποθήκης.
Να κηρυχθεί άκυρη η εγγραφή της υποθήκης της οικίας μου για τους παραπάνω λόγους
Να απαγγελθεί προσωπική κράτηση ενός έτους των εναγομένων, λόγω της εις βάρος μου αδικοπρακτικής εν γένει συμπεριφοράς των και για την εκτέλεση των όρων της εκδοθησομένης αποφάσεως.
Να καταδικαστεί η εναγομένη στην δικαστική δαπάνη μου στην αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου μου, κατά τις διατάξεις του "Κώδικα περί Δικηγόρων".

Αθήνα      Δημ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Η τελεσίδικη απόφαση 419/2009 του ΠολΠρΝαυπλίoυ:

 
 

 










• Δημοσιεύθηκε από : Δημήτριος Αντωνίου
Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013 - 1:05 μ.μ.
Διαδώστε το Άρθρο...